Kort antwoord: Hoogpresteerders kiezen onopvallende partners via het Veilige Haven-fenomeen, een vorm van zelfsabotage in relaties. Iemand kiezen die geen bedreiging vormt, beschermt je tegen echt gezien worden, uitgedaagd worden of falen tegenover een gelijke. Het voelt als zekerheid, maar het biedt veiligheid door stagnatie. Onderzoek verbindt zelfsabotage in relaties met defensiviteit, moeite met vertrouwen en een gebrek aan vaardigheden. De deur stond altijd al open.
Je ligt weer naast je partner in bed, scrollt door je telefoon terwijl er op tv weer een realityshow loopt. Lief. Betrouwbaar. Lacht om je grappen en stelt je meningen nooit ter discussie. Vindt je geweldig – te geweldig eigenlijk, alsof je partner een kosmische loterij heeft gewonnen zonder het echt te verdienen. En die gedachte maakt dat je je tegelijk veilig en vanbinnen dood voelt. Je zou kunnen weggaan, dat weet je. Je zou iemand kunnen vinden die je uitdaagt, die eigen ambities heeft, van wie de aanwezigheid niet voelt als emotionele novocaïne. Maar je doet het niet. Je zult het niet doen. Want ergens diep in je borst, onder het succes en de competentie en het zorgvuldig samengestelde zelfvertrouwen, fluistert iets: Meer kun je niet aan. Meer verdien je niet.
