Kort antwoord: Conversationeel narcisme is ‘voeden’: aandacht stelen door van iemands moment het jouwe te maken. Socioloog Charles Derber gaf de ‘verschuivingsreactie’ haar naam: zij noemen een slechte nacht, jij noemt de jouwe, vermomd als ‘ik weet hoe je je voelt’. Van binnenuit voelt het als gul delen, en daarom wordt het nooit benoemd. De remedie is anderen het woord laten houden.
Een vrouw zit op een bank voor het gebouw waar ze werkt en staart naar een punt in de lucht waar niets is. Haar vader is vanochtend gestorven. Een collega treft haar daar aan en gaat naast haar zitten, en binnen een minuut praat de collega over haar eigen vader, omgekomen in een onderzeeër toen zij een baby was. Ze bedoelt het als troost. Ze wil dat de rouwende vrouw weet dat ze niet alleen is. De rouwende vrouw draait zich om en zegt haar, in wezen: gefeliciteerd, jij wint, jij hebt nooit een vader gehad en ik had de mijne dertig jaar, dus ik neem aan dat ik het recht om te huilen heb verspeeld.
