Kort antwoord: Je overtroeft een narcist niet in manipulatie door er zelf een te worden: je leert zijn draaiboek kennen, zodat het niet meer op jou werkt. Narcisten draaien een voorspelbaar besturingssysteem: een grandioos vals zelf dat nooit in twijfel getrokken mag worden, gevoed door bewondering en verdedigd met een reflexmatige tegenaanval. Die machinerie begrijpen is zelfverdediging, want het standaardadvies faalt omdat het een stoornis behandelt als een communicatieprobleem.
Je speelt een gesprek voor de vierde keer af. Een uur geleden bracht je iets ter sprake wat je stoorde, zeg een gebroken belofte, een snerende opmerking, iets kleins maar echts. Nu bied jij op een of andere manier je excuses aan. Je weet niet precies waarvoor. De oorspronkelijke kwestie was binnen drie minuten verdampt, vervangen door een duizelingwekkende cascade van tegenbeschuldigingen, oude grieven waar je nog nooit van had gehoord en een gekwetste monoloog over hoe je nooit iets waardeert van wat hij doet. Je hoofd bonkt. Je borst zit dicht. Je vraagt je af of je misschien te gevoelig bent, te veeleisend, te veel. Je ging dat gesprek in met een duidelijke klacht. Je kwam eruit met twijfels aan je eigen verstand.
