Σύντομη απάντηση: Ο συνομιλιακός ναρκισσισμός είναι «τάισμα»: κλέβεις την προσοχή μετατρέποντας τη στιγμή κάποιου άλλου σε δική σου. Ο κοινωνιολόγος Τσαρλς Ντέρμπερ ονόμασε την «αντίδραση μετατόπισης»: αναφέρουν μια άσχημη νύχτα, αναφέρεις τη δική σου, μεταμφιεσμένη σε «ξέρω ακριβώς πώς νιώθεις». Από μέσα μοιάζει με γενναιόδωρο μοίρασμα, και γι' αυτό δεν το κατονομάζει ποτέ κανείς. Η θεραπεία είναι να αφήνεις τους άλλους να κρατούν τον λόγο.
Μια γυναίκα κάθεται σε ένα παγκάκι έξω από το κτίριο όπου δουλεύει και κοιτάζει ένα σημείο στον αέρα που δεν έχει τίποτα. Ο πατέρας της πέθανε σήμερα το πρωί. Μια συνάδελφος τη βρίσκει εκεί και κάθεται δίπλα της, και μέσα σε ένα λεπτό η συνάδελφος μιλάει για τον δικό της πατέρα, που πέθανε σε υποβρύχιο όταν εκείνη ήταν μωρό. Το εννοεί ως παρηγοριά. Θέλει η γυναίκα που πενθεί να ξέρει ότι δεν είναι μόνη. Η γυναίκα που πενθεί γυρίζει και της λέει, με λίγα λόγια, συγχαρητήρια, κέρδισες, εσύ δεν είχες ποτέ πατέρα κι εγώ είχα τον δικό μου τριάντα χρόνια, οπότε υποθέτω πως έχασα το δικαίωμα να κλαίω.
Για αναγνώστεςΤα υπόλοιπα είναι για αναγνώστες με βιβλίο
Συνδέσου με τον λογαριασμό που κρατάει τον κωδικό σου, ή εξαργύρωσέ τον στη Βιβλιοθήκη, και ολόκληρο το δοκίμιο ανοίγει εδώ και στον Αναγνώστη.
ΣύνδεσηΕξαργύρωση κωδικού
