Kısa cevap: Konuşma narsisizmi “beslenme”dir: birinin anını kendi anına çevirerek dikkati çalmak. Sosyolog Charles Derber buna “kaydırma tepkisi” adını verdi: o kötü bir gecesinden söz eder, sen kendininkinden söz edersin, “Ne hissettiğini iyi biliyorum” kılığında. İçeriden bakınca cömert bir paylaşım gibi gelir, bu yüzden hiç adı konmaz. Çare, sözü başkalarının elinde bırakmak.
Bir kadın, çalıştığı binanın önündeki bankta oturuyor, havada hiçbir şeyin bulunmadığı bir noktaya bakıyor. Babası bu sabah öldü. Bir iş arkadaşı onu orada bulup yanına oturuyor ve bir dakika içinde iş arkadaşı kendi babasından söz etmeye başlıyor: o daha bebekken bir denizaltıda ölmüş. Bunu teselli olsun diye yapıyor. Yaslı kadının yalnız olmadığını bilmesini istiyor. Yaslı kadın dönüp ona, özetle, şunu söylüyor: tebrikler, kazandın, senin hiç baban olmadı, benimki otuz yıl yanımdaydı, öyleyse ağlama hakkımı kaybettim herhalde.
